Weekly Adventures | GOING DOWN UNDER!

De filosofie achter mijn reis

Al zeker 5 jaar lang zit het idee in mijn hoofd dat ik in m’n eentje naar Australië wil reizen. Hoe ik erop ben gekomen? Weet ik niet precies eigenlijk. Waarschijnlijk was ik op zoek naar een manier hoe ik mezelf maximaal kan uitdagen en “mijn grenzen kan verleggen” maar dan wel op een bijzondere locatie. De andere kant van de wereld leek me daar wel geschikt voor en de beste manier om een uitdaging aan te gaan is dan toch echt in je eentje!

De reis

En dan is de grote dag eindelijk daar! Moet zeggen dat ik er toch wel een klein beetje tegenop zag om zo lang te moeten vliegen en 2x over te stappen. Eerst in Abu Dhabi en vervolgens in Melbourne om in Sydney te eindigen. Want wat nou als er iemand naast me zou zitten in het vliegtuig die vreselijk stinkt, of snurkt en wat nou als je heel nodig moet plassen en je kan er niet uit omdat je bij het raam zit en de personen naast je slapen?! En wat nou als ik verdwaald raak op het vliegveld en m’n overstap mis, sta je dan in je eentje!..

Het viel uiteindelijk natuurlijk allemaal hartstikke mee, en de reis naar Abu Dhabi verliep gesmeerd totdat ik bij het wachten op m’n aansluiting hoorde “FINAL CALL TO MELBOURNE!!” Rennend naar de incheckbalie van de gate bleek ik toch niet goed opgelet te hebben, net op tijd!

Na een vlucht van 13 uur en veel zitpijn en eten later kom ik aan op Melbourne. WAT EEN CHAOS. Niemand wist waar ik heen moest en de mensen waren alles behalve vriendelijk op het vliegveld. Border security heeft er dan ook echt niet om gelogen, geen grapjes uithalen hier! Na de visumcheck en toch een grapje met de stempelman bleek dat ik tóch mijn koffer op de band moet ophalen en opnieuw moet inchecken met nog 50 minuten voor m’n vlucht naar Sydney vertrekt. STRESS! Thank god kom ik een Nederlandse jongen tegen, Giel, die er net zo verdwaald uitziet als ik. Nadat we met zweet op ons hoofd (want het is opeens 30 graden) de koffer hebben gaan we rennend richting de incheckbalie voor de boardingpas, ook hier weer net op tijd! Ik ben dan ook blij wanneer ik languit in het laatste vliegtuig kan liggen voor m’n laatste 2 uurtjes vliegen naar Sydney.

Eenmaal in Sydney aangekomen voel ik alle laatste stress weg ebben en maakt het plaats voor blijheid, IK BEN ER!!! Na een kort treinritje loop ik vol trots met m’n backpack op (flink zwetend) door de stad, ik heb een hekel aan de term, maar voel me toch even een echte wereldreiziger nu! Om 23:30u weet ik na rondvragen het hostel te vinden. En na een heerlijke douche stap ik uitgeblust in mijn luxe bedje in het moderne hostel, tijd voor wat slaap voor ik aan mijn eerste dag in het verre Australië begin.

Liefs,

Jayne

#downunder #travel #backpacking #adventure #alone #backback