Weekly Adventures | Aan de andere kant van de wereld

Het gevoel wanneer je door de stad dwaalt, aan de andere kant van de wereld zonder ook maar iemand te kennen is best geweldig kan ik je vertellen. Ik voel me van niets of niemand afhankelijk en kan doen waar ik zelf zin in heb.

Ik ga dan ook al vroeg op pad. Er staat een stevige wind maar met een strak blauwe lucht en zo'n 30 graden, heerlijk! Na een simpel ontbijtje te hebben gescoord in de supermarkt en een awkward momentje bij de kassa wanneer ik niet snap hoe je reageert op de standaard "Hi, how are you", loop ik vervolgens richting the Harbour Bridge (aka "The Coathanger") en The Opera House. De loopafstand lijkt op de kaart een stukje van niks maar dat valt flink tegen, deze stad is echt gigantisch en Amsterdam is er niks bij! Ik weet niet waarom maar ik vind het altijd ontzettend leuk om dingen die ik al 100x op tv heb gezien eindelijk in het echt te zien. En deze toeristische trekpleisters zijn dan ook zéker geen tegenvaller!

Iedereen staat hier ongegeneerd selfies te maken voor de perfecte shot met de brug of Opera House op de achtergrond. Ik heb hier normaal gesproken echt een hekel aan en vind het maar ongemakkelijk om selfies te nemen in het openbaar. Maar aangezien het hier zowat een ritueel is en het stemmetje in m'n hoofd nog even herhaalde dat ik "aan de andere kant van de wereld ben dus om wie maak ik me druk" ben ik er maar (toch een beetje gegeneerd) naast gaan staan om selfies te maken.

Naast de Opera House ligt The Botanic Garden, een groot park tussen de haven en het centrale zakengebied in. Na de toeristische hectiek is het hier echt genieten van de rust en de natuur. Het ruikt er naar zee en bloemen en het staat vol met bijzondere bomen, planten en wilde bloemen. Voor het eerst zie ik echt een beetje the Aussie city life voor me, joggende fanatiekelingen, oudjes genieten van de natuur, zakenmannen van hun lunchpauze en gezinnen vieren hier de kinderpartijtjes. Een beetje dromend loop ik rond tussen de bijzondere bomen totdat ik boven me kijk..OVERAL GROTE SPINNEN.. je begrijpt wel dat ik opeens heel snel de uitgang van het park weet te vinden..

Ik beland in de Starbucks voor wat verkoeling en een veel te duur drankje. Een oud klein mannetje met een open shirt begint tegen me te praten dat ik hem doe denken aan een Italiaanse filmster. Ik had hier natuurlijk niet op in moeten gaan want voor ik het wist zat ik een half uur stom ja te knikken op alle onverstaanbare informatie over Griekse mythologie en grootheden als Pythagoras die hij aan een stuk door wist op te ratelen. Na een slechte smoes dat ik een druk schema heb vandaag ga ik haastig op zoek naar een supermarkt voor zonnebrand crème, het lijkt erop dat ik helaas flink verbrand ben.

Na me even met factor 50 ingesmeerd te hebben in het hostel doe ik een poging wat contacten te leggen in de lounge. Hier komt weinig uit en ik besluit af te spreken met een Schotse jongen die in Sydney woont en ik al een tijdje via tinder sprak om ergens lunch te halen. Moet zeggen dat ik ook wel behoefte had aan wat gezelligheid en om even m'n eerste ervaringen te kunnen delen met iemand. Aangezien veel mensen in deze stad alleen zijn wordt Tinder hier meer gebruikt als manier om nieuwe mensen te leren kennen, het voelde gelukkig dan ook totaal niet als een date.

Weer terug in het hostel ga ik even liggen en komt de man met de hamer langs, oftewel JETLAG. Wanneer ik wakker word en dankzij mams wat moed heb verzameld om de deur uit te gaan voor avondeten ga ik op zoek naar een restaurant. Dit is iets waar ik misschien wel het meest tegenop zie van het alleen reizen. Na wat uitstelgedrag loop ik een hippe burger tent binnen en mijn onzekerheid ebt meteen weg wanneer ik een warm welkom krijg van de bediening. Weer een overwinning!

Later op de avond vraagt de Schotse jongen of ik naar een bar op de hoek kom om aan te sluiten bij zijn vriendengroep voor een drankje. Aangezien ik maar kort in Sydney ben lijkt het me wel leuk, ik besluit me weer over mijn angst van het alleen een bar binnen gaan heen te zetten en loop op de ingang af. Hier word ik tegengehouden door 2 grote bewakers die om mijn legitimatie vragen, die ik uiteraard in het hostel vergeten ben. Na een nonchalante poging dit te omzeilen krijg ik terug "ONLY ENTRANCE WITH ID, THIS IS AUSTRALIA" en ben ik er ook eigenlijk wel klaar mee voor vandaag. Ik neem een koude douche om mijn zielige verbrandde huidje af te koelen en duik m'n bed in, morgen weer een dag!

Liefs, Jayne

#backpacking #downunder #travel #adventure #alone #australia #Sydney